वाकीभ लोगो

ओळीचे अभंग

पुरवणी अभंग

अभंग १

दिव्यतेज़ झळकती रत्नकीळा फांकती

दिव्यतेज़ झळकती रत्नकीळा फांकती । अगणित लावण्य तेजञ- प्रभा दिसती गे माये १ कानडा वो सुंदर रूपडा गे । अंतरी बाहेरीं पाहतां दिसे उघडा गे २ आलिंगनाळागीं मन उताविळ होय । क्षेम देतां माझे मीपण जाय ३ मागें पुढे चहुकडे उघडे पाहीं | पाहावयास गळे मजत्ा ठ॒क चडळें बाई ४ बाहेरी पाहु ज्ञातां अंतरीं भासले । जे जे भास त ते येकीयेक समरखे ५ एकाजनादनीं जीवींचा जिव्हाळा । एकपणे पहातां न दिसे दृष्टीवेगळा ॥ ६ ॥

अभंग २

ज्याचे गुणनाम आठावितां मनचि नाहीं होय

ज्याचे गुणनाम आठावितां मनचि नाहीं होय । अनभवाचे पाय पुढे चालती १ निशण गे माय गुणवंत जाळा ॥ ० ॥ श्रतिविंबीं विवतसे चैतन्याचे सुस । पति ठसावत तें वृंदावनी ब्रह्म असे गे माये २ वापरखुमा- देविवरु डोळस सांवळा । द्वैत अद्वैत खोहळा भोगवि गे माये ॥३॥

अभंग ३

दोहीं वाही संतांची समा

दोहीं वाही संतांची समा । सिंहासनीं उभा श्रीविठठल १ गाती नारद तंबर प्रेमे । हरीची नामे गर्जती २ चापरखुमादेविवरु विठल सा व्वैलॉक्याची शोभा शोभतसे ॥ ३ ॥ पय

अभंग ४

लावण्याचा शाभा ब्रैळोक्याची शोभा

लावण्याचा शाभा ब्रैळोक्याची शोभा । विटेवरी उसा पंढरीये पाउले गोजिरी श्रीमुख शोभले । ध्यान मिरवले भीमातीरी २ चेजयेती क भाळ न. आका सन आ न अ किरीट कुंडळे । परिधान केळे पीत वखर ३ 'चोखा म्हणे ऐसा ळावण्य पुतळा । तो आम्ही देखिला दृष्टिमरीं ॥४॥ नामपरः--

अभंग ५

पडतां जड भारी

पडतां जड भारी । दासा आठवावा हरी १ मग तो होऊं नेदी सीण । आड घाली खुद्द्ान २ नामाच्या चिंतने । बारा वाटा पळतीं विघ्ने ३ तुका म्हणे प्राण । करा देवासी अर्पण ॥ ४ ॥

अभंग ६

हो कां दुराचारी

हो कां दुराचारी । वाचे नाम जो उच्चारी १ त्याचा दास सी अंकित । कायांवाचांमनसहित २ नसो भाव चित्तीं । हरिचे य॒ण गातां गीतीं ३ करी अनाचार । वाचे हरिनाम उच्चार ४ हो कां भलते कुळ । शुचि अथवा चांडाळ ५ म्हणवी हरिचा दास । तुका म्हणे धन्य त्यास ॥ ६ ॥

अभंग ७

रामनाम ज्याचे सुखीं1 तो नर धन्य तिहीं खोकीं १_ रामनाम

रामनाम ज्याचे सुखीं1 तो नर धन्य तिहीं खोकीं १_ रामनाम वदता वाच । ब्रह्म सख तेथ नाच २ रामनाम वाजे टाळी । महादाषा होय होळी ३ रामनाम सदा गर्जे । कळीकाळ भय पाविजे ४ ऐसा रामनामी भाव । तया संसारची वाब ५ आवडीने नाम गाय । पकाजनादनीं वेदी पाय ॥ ६ ॥

अभंग ८

माझ्या कांम्हाचें तुह्मी नांव भरी घ्यावे

माझ्या कांम्हाचें तुह्मी नांव भरी घ्यावे । हृदयी धरोनि यासी खेळावया न्यावो १ भक्तांकारणे येणे घेतलीसे आळी । दहा गर्भवास सोशी वनमाळी २ कल्पनेविरददित भळतया मागे । अभिमान सांडुनी दीनापाठीं ळागे ३ शोषिळी पूतना येणें मोडियेळे तरू । आळी न खंडी बापरखुमा- देविवरु॥ ४ ॥ > न

अभंग ९

सकळ नेणोनियां आन

सकळ नेणोनियां आन । एक विठळुचि जाण ना पुढती मन । एकळा विठठलुचि जाण २ हेचि शुरूगम्याची खूण । एक विठठलुचि ज्ञाण ३ डुझसि तरि बूझ तिवीण । एकला विठ्ठळूचि हा. आ भक्ति हेंचि ज्ञान । एकला विठलुचि जाण ५ बापरखुमादेविवरा विठहळाचि आण । पक विठळुचिजाण॥६॥ य हेन ल

अभंग १०

नस तों बह्यांडीं नसे तो वैकंडीं

नस तों बह्यांडीं नसे तो वैकंडीं । इुजियाची गारी नाहा जेथें १ तें रूप सुंदर देवकीउद्रीं। वसुदेवाघरी कृष्ण माझा २ ब्रह्मांड कडवा, मनाचा बोणबा । साधितां राणिवा हारपती ३ निरन्ति सुंदर कृष्णरूप खेवी । गयनीगोखाचीं उपदेशिळे ॥४॥

अभंग ११

आम्हां न कळे ज्ञान न कळे पुराण

आम्हां न कळे ज्ञान न कळे पुराण । बेदाचें वचन नकळे; आम्हां ४ आगमाची आटी निगमाचा भेद । शाखांचा संवाद न कळे आम्हां २ उ न योग याग तप अष्टांग साधन । नकळेची दान व्रत तप ३ चोखा म्हणे माझा भाळा भाव देवा । गाईन केशवा नाम तुझें ॥ ४ ॥

अभंग १२

धरोनि विश्वास राहिटसे दारीं

धरोनि विश्वास राहिटसे दारीं । नाम श्रीहरी आठबीत १ कळेल तस करा जी दातारा 1 तारा अथवा मारापांडुरंगा २ मी तंब धरणें घेवोनी. बसळा । आतां काय बोलों ययावरीं ३ चोखा म्हणे माझा हाचि नेम आतां । उम्ही क्रपावंता सिद्धि न्यावा ॥ ४ ॥ ग कर्तिलपरः--

अभंग १३

वैराग्याचा मेरु तो गोरा कुंभार

वैराग्याचा मेरु तो गोरा कुंभार । तोडियळे करु आणेसाठीं १ महाद्वारीं कथा श्रवण करितां । टाळी वाजवितां निघती नवे २ तुम्ही देवा कपाट अवळोकिळा । हृदयीं तो धरिला प्रीति करीं ३ निळा म्हणे तुम्हां दासाचा अभिमान । अवतार म्हणवून घरणे लागे ॥ ४॥ र पकविघः--

अभंग १४

तुजविण वानी आणिकांची थोरी

तुजविण वानी आणिकांची थोरी । तरी माझी हरि जिव्हा झडों १ तुजविण चित्ता! आवड आणीक । तरी हा मस्तक भंगो माझा २ नेच्रीं आणिकांसी पाहाती आवडीं । ज्ञात तेचि घडी चांडाळ हे ३ कथाम्ृतपान न कारेती श्रवण । काय प्रयोजन मग यांचे ४ तुका म्हणे काय वांचून कारण । तुज एक क्षण विसंबतां॥ ५॥

अभंग १५

आगी लागो तया खुखा

आगी लागो तया खुखा । जेणें हरे नये सुखा १ मज होत का विप्ति । पांडुरंग राहा चित्तीं २ जळो ते समूळ । धन संपत्ति उत्तम कुळ २३ ठ॒काम्हणे देवा । जेणं घडे तुझी सेवा ॥ ४ ॥ करुणापरः---

अभंग १६

कोणीकडे जाऊं

कोणीकडे जाऊं । देवा तुळा कोटे पाहूं १ देहीं वणवा छागला। दया येईला तुजळा २ देह भाजुनी झाली लाही । मग तूं येऊन करिशील काई ३ तुका म्हणे क्पानिधी । प्राण उरला डोळ्यामधीं ॥ ४ ॥ भेटीपर *-- क

अभंग १७

जन्मोजन्मींचे संचित

जन्मोजन्मींचे संचित । भेटी झाली अकस्मात १ आतां सोडितां खुटेना । ततु प्रीतीचा तुटेना २ माझं चित्त तुझ्या पायां । मिठी पडली पंढरीनाथा ३ तुका म्हणे अती । तुझी माझी एक गती ॥ ४ ॥ भूपाळीः--

अभंग १८

ळाजळे गे माय आतां कोणा ओवाळूं

ळाजळे गे माय आतां कोणा ओवाळूं । जिकडे पाहे तिकडे चतुुज गोपाळू १ ओवाळूं गे माय मी गेळे द्वारक। जिकडे पाहे तिकडे कर व... अनि अ ल साविसि २ दोबाळ क त 3 चतुर्भूज सारिखे २ ओवाळू मी गेळें माय सखिया माझारीं । जिकडे पाहे तिकडे चतुर्सुज नरनारी ३. ओवाळू मी गेळें माय खारंगधघरा । जिकडे पाहे तिकंडे चतुर्भुज परिवारा ४ वैजयंती गळां श्रीवत्ळांछन । विष्णुदास नाम याने दाविली, खूण ॥ ५॥ गौळण १--

अभंग १९

अरे गौळ्याच्या युळा झोंबसी ॥ छू० ॥ अरे गौळ्याच्या, रिपु

अरे गौळ्याच्या युळा झोंबसी ॥ छू० ॥ अरे गौळ्याच्या, रिपु केसाच्या करुणा येउ दे तुळा २ साखुसलासरे दीरभाचरे घरीं आहे दादला २ जावा नणंदा, विषयसमंधा दीर आहे घाकुळा ३ एकाजनार्दनी नैद्नंदना । किती धरिसी अबोला ॥४॥ उपदेशपर १--

अभंग २०

विधीने खेवन

विधीने खेवन । विषयत्यागातें खामान १ सख्य धर्म देव चित्तीं । आदि अवस्तानीं अंतीं २ बहु अतिशय खोटा । तक होती बहु वाटा ३ तुका म्हणे भावें । कृपा करीजेते देवें ॥ ४ ॥ ॥ श्री पुंडलीक वरदे हरि विठठल ॥ ॥ श्रीज्ञानदेव तुकाराम ॥